„Mady rzeczne i morskie (marsze) tworzą się z naniesionego piasku i mułu w wyniku okresowych zalewów.
Odrębny typ stanowią gleby w początkowym stadium rozwoju; wytworzenie gleby wymaga długiego czasu.
Niezależnie od typu każda gleba stanowi dla roślin środowisko i źródło składników mineralnych, ale wartość środowiska może być bardzo różna; zależy to przede wszystkim od właściwości fizycznych gleby, od stosunków wodnych i od kompleksu sorpcyjnego.
Kompleks sorpcyjny
Rośliny pobierają korzeniami jony różnych soli z roztworu glebowego, ale roztwór ten jest zwykle bardzo rozcieńczony i nie zawiera dużo soli. Znacznie większe ilości jonów znajdują się w tzw. kompleksie sorpcyjnym gleby.
Kompleks sorpcyjny nie tylko zaopatruje roślinę w niezbędne skhdniki mineralne, ale jednocześnie chroni je przed wymywaniem przez wodę deszczową lub wodę topniejącego śniegu.
Wprawdzie w wodzie deszczowej, odpływającej z pól do rowów odwadniających, znajdujemy pewne ilości jonów NHj, NO3, K+, Na+, Ca2, Mg2+, SO2 Cl", POJ i innych, ale znacznie większe ilości tych jonów pozostają w kompleksie sorpcyjnym gleby.
Kompleks ten tworzą najdrobniejsze cząstki gleby, tzn. iły, glina, wodorotlenki żelaza i glinu oraz koloidalne związki próchniczne. Sorpcja zależy od powierzchni, a powierzchnia wzrasta w miarę rozdrobnienia cząstek gleby. Zagadnienie to przedstawiono w rozdz. 11. To samo zjawisko występuje w glebie. Im drobniejsze są cząstki gleby, tym większą mają zbiorową powierzchnię i odpowiednio większe zdolności sorpcyjne. Z tego już wynika, że gleby ciężkie i gliniaste mają większy kompleks sorpcyjny niż średnie czy lekkie. Najgorzej sprawa sorpcji przedstawia się w piasku. Torfy, składające się z samych niemal organicznych związków, mają duże zdolności sorpcyjne, są natomiast raczej ubogie we frakcje mineralne.“(15)